Tja, wat wilde moeder nou echt? In ieder geval geen geruzie. Drie kinderen kwamen bij mij in verband met het afwikkelen van de nalatenschap van moeder. Dát had moeder goed bij testament geregeld om de afwikkeling in pais en vree te laten geschieden. Want zij wist dat twee van de drie kinderen altijd samen spanden tegen kind nummer drie. Zo zaten zij ook bij mij aan tafel. Twee aan de ene kant van de tafel dicht bij elkaar en nummer drie er ruim tegenover. Vaak zegt het al veel over de onderlinge verhoudingen van hoe men aan tafel gaat zitten. Kind nummer drie wist dat de beide andere kinderen hem nodig hadden om de nalatenschap voortvarend af te wikkelen. Hij wilde nu een keer zijn poot stijf houden en de andere twee niet telkens hun zin geven. Zoals bij het regelen van moeders uitvaart. Alles moest altijd zoals de twee oudsten het wensten. Op de kist kwamen witte bloemen terwijl kind nummer drie er zeker van was dat moeder gele bloemen wenste. Dit onderdeel had moeder, ondanks mijn advies bij het opmaken van het testament, niet geregeld. Had zij maar vastgelegd dat zij witte én gele bloemen wenste.

Overlijden hoort bij het leven.
Daar hebben wij het liever niet over. Raar eigenlijk, terwijl het zó bij het leven hoort. Met ons vak sta je midden in het leven. Laatst zei iemand tegen mij, Karin, jij kan wel een boek schrijven over de vele bijzondere dingen die zo bij jou de revue passeren. Dat is ook zo. Ook het praten over hoe jij het beste je nalatenschap kunt regelen hoort daar bij. Tot je nalatenschap behoort eigenlijk ook jouw lichaam. Zorg dat jij alles met betrekking tot jouw uitvaart goed regelt. Een uitvaart is bij uitstek een zeer emotionele gebeurtenis waar de nodige spanningen kunnen ontstaan. Een periode waar in een hele korte tijd veel geregeld moet worden. Een ieder wil het beste voor de overledene zoals hij of zij denkt dat de dierbare het gewenst zou willen hebben. Leg vast hoe jij het zou wensen. Het moet toch niet zo zijn dat een uitvaartondernemer bij ruziënde familieleden gedwongen wordt om de uitvaart op te schorten totdat de rechter hierover heeft gesproken!

Uitvaartcodicil.
Je kan je uitvaart bij testament regelen, maar ik geef er de voorkeur aan dat men dit bij codicil doet. Vaak is de uitvaart namelijk al achter de rug voordat het testament boven water komt.
Een codicil is een zelf opgemaakt testamentje waarin je, buiten de notaris om, naast het bestemmen van je kleding, lijfgoederen, meubels, schilderijen, sieraden, e.d, ook jouw uitvaartwensen kunt regelen. Het codicil dient met de hand te zijn geschreven, te worden gedateerd en ondertekend. Een getypt codicil is niet geldig.

Wat wil je regelen? Wil je begraven worden op een natuurbegraafplaats, waarbij je opgaat in de natuur? In geval van crematie, welke bestemming wens je aan jouw as te geven? Wat voor kaarten moeten er komen? Moet er geproost worden op jouw leven?

Geef aan wie je aan zou willen wijzen om je uitvaart te regelen. Praat hierover met je dierbaren en je uitvaartondernemer en leg het vooral vast. Wijzigen je wensen, dan verscheur je gewoon het codicil en schrijf je een nieuwe. Vertel je naasten waar je het document hebt liggen. Een codicil is juridisch een hartstikke geldig document waarin je op eenvoudige wijze je wensen kunt vastleggen. Het is bovendien erg fijn voor jouw nabestaanden dat zij het laatste van dit aardse nog aan jou mee kunnen geven op de wijze zoals jij dat wenst. Stop de gedachte niet weg, maar pak dat vel papier en ga schrijven.